Δεν είσαι ανόητη, απλά ήσουν αγείωτη!

 Μέσα από πολλά χρόνια πνευματικής εξέλιξης, έφτασα στη συνειδητοποίηση ότι ίσως από τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή είναι να μπορεί να βλέπει κανείς τα πράγματα στις αληθινές του διαστάσεις. Και όταν λέω πράγματα, εννοώ ανθρώπους, σχέσεις, καταστάσεις. Αλλά αυτό δεν στο μαθαίνει κανείς, πρέπει να παρατηρείς βαθιά και συνεχώς τον εαυτό σου κυρίως, και τους άλλους, και έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο αν έχεις βαθιά αφοσίωση στον δρόμο σου,  όταν προσπαθείς συνεχώς να ξεπεράσεις τα όρια και τους περιορισμούς που σου παρουσιάζει η ζωή, όχι από μεγαλομανία, αλλά απο βαθιά επιμέλεια και πίστη ότι είναι όλα κομμάτι της δικής σου δημιουργίας η μυθωδιάς...και οτι το θείκό γίγνεσθαι είναι αγάπη, άρα και η ζωή η ίδια. 

Και για να αρχίσω να πηγαίνω πιο βαθιά σε αυτό που θέλω να επικοινωνήσω, θα πω έτσι πολύ απλά ότι για να μπορείς να αντιληφθείς, θα πρέπει να εισαι εδώ, να έχεις δηλαδή παρουσία, η ενέργεια σου να βρίσκεται εδώ. Είναι δηλαδή καθαρά θέμα γείωσης. και όταν συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή δεν είσαι καλά συνδεδεμένη με την Γη, τότε είναι που έχεις μικρά ατυχήματα, ξεχνάς πράγματα, και πολλά πράγματα που γίνονται μπροστά στα μάτια σου περνάνε απαρατήρητα από την συνείδησή σου. Η οξυδέρκεια ωστόσο δεν είναι πάντα παρούσα με την γείωση, αν λείπουν μεγάλα κομμάτια της ενέργειας σου. ( του φωτός σου) Δεν αρκεί απλά να πας στη φύση και να βυθίσεις τα πόδια σου στη Γη  η μέσα στη θάλασσα,  το μόνο σίγουρο είναι ότι θα σίγουρα θα νιώσεις καλύτερα. 

Μετά από 18 χρόνια εμπειρίας και θεραπευτικής και σαν μια ψυχή που δεν ήθελα να είμαι εδώ τόσο πολύ, βαριόμουνα και απο την άλλη είχα τα δικά μου βαθιά ψυχικά τραύματα κυρίως από άλλες ενσαρκώσεις που με κρατούσαν ωσ επί το πλείστον στον αιθέρα , η ζωή κάποια στιγμή άρχισε να μου κόβει τον αέρα...και έτσι άρχισα να κατεβαίνω...Και αυτό δεν πήρε μια στιγμή , πήρε χρόνια πνευματικής εργασίας , προσπάθειας και συνειδητοποιήσεων. 

Εάν δεν θες να το ρίξεις στις καταχρήσεις, να γίνεις καταθλιπτική και να παίρνεις ζάναξ για να κοιμηθείς, τότε δεν έχεις άλλη λύση από το να κοιτάξεις εσωτερικά και να πάρεις την ευθύνη της ζωής σου. Ωστόσο οι άνθρωποι κολλάνε όταν κοιτάνε να βρουν λύσει μόνο νοητικά, πάνε σε ψυχολόγους, η σωματικά, δηλαδή σκληρή άσκηση και εμμονή με το σώμα. Κάπου εκεί στη μέση υπάρχει η λύση αν λάβεις υπόψιν σου τις μνήμες και τα τραύματα που κουβαλάει η ψύχη σου. Αν δεν φροντίσεις την ψυχή, το σώμα δεν θα είναι ποτέ καλά, η ένα μεγάλο κομμάτι του ποιος είσαι δεν θα είναι ποτέ εδώ,  και μαζί με αυτό οι ποιότητες, η ομορφιά, η διάνοια και η γείωση που θέλει να σου φέρει.. 

Η γείωση δεν είναι μια ωραία διαδικασία αρχικά, και οι άνθρωποι την αποφεύγουν για να αποφύγουν τον πόνο της συνειδητοποίησης, ή τον πόνο της ενθύμησης, και έτσι μπορούν να λένε το ίδιο παραμύθι στον εαυτό τους. Αν δεν είσαι εδώ, δεν νιώθεις, σκέψου το. Και είναι τραγικό αν σκεφτείς οτι εμείς οι άνθρωποι είμαστε βαθιά αισθαντικά όντα, έχουμε φτιαχνει για να νιώθουμε και να αλληλεπιδρούμε με το περιβάλλον μας. Εχουμε ένα τόσο εκλεπτυσμένο ενεργειακό σύστημα, Τι συνέβει λοιπόν ώστε να παραφράζουμε τις δονήσεις και τα μηνύματα που παίρνουμε από τους άλλους, είναι επειδή ένα μεγάλο κομμάτι της ενέργειας μας δεν είναι εδώ, και υπάρχουν πολλά πέπλα λήθης, και έτσι πέφτουμε πολλές φορές με τα μούτρα μόνο και μόνο για να ζήσουμε κάτι που έχουμε στο μυαλό μας, κάτι που λαχταράμε ενδεχομένως. Αλλά τι συμβαίνει όταν τη στιγμή εκείνη δεν βλέπουμε τα πράγματα στις σωστές τουσ διαστάσεις, έχοντας προσδοκίες από λάθος ανθρώπους, την λάθος στιγμή? Αργότερα θα νιώσουμε ότι η ζωή μας έσωσε μια σφαλιάρα σωστά, κάπου θα πονέσει? Όμως η ζωή δεν το έκανε για να σε πονέσει, αλλά για να σε γειώσει, να μπεις πιο βαθιά μέσα στο σώμα σου, το φωσ σου, η συνείδηση σου, και να δεις την αλήθεια σου (συναισθηματική βάση) και την αλήθεια χωρίς φίλτρα (κάρμα ενδεχομένως) και ότι ίσως και κάπου εκεί υπήρχε έλλειψη αγάπης. 

Αν αναλάβεις την ευθύνη του εαυτού σου εκείνη την στιγμή θα καταλάβεις ότι μέσα σου υπάρχει μια συνθήκη που ήλξε μια κατάσταση η έναν άνθρωπο, και μπορεί να πόνεσες και να νόμισες ότι είναι άδικο αυτό που σου συμβαίνει, αλλά στην πραγματικά είναι αυτό που χρειαζόσουν για να γειωθείς, για να ενηλικιωθείς πνευματικά και σαν άνθρωπος, να εξελιχτείς και να αλλάξεις δομή, δόνηση και επίπεδο. ΚΑι επειδή η λογική δεν θα σε βοηθήσει σε κάποιες περιπτώσεις να έχεις μια πιο βαθιά κατανόηση γιατί σου συνεβη κάτι που δεν έχει λογική, τουλάχιστον την δεδομένη στιγμή, εδώ είναι που χρειάζεται η ενόραση, δηλαδή κάνε και καμία αναδρομη!

θα σου πω μια προσωπική  ιστορία χωρίς ονόματα για να σου δώσω να καταλάβεις ακόμα πιο πολύ αυτό που θέλω να σου μεταφέρω, και εκεί θα καταλάβεις ότι αν και εσύ είχες τέτοιες καταστάσεις στην ζωή σου, αγκάλιασε τον εαυτό σου ακόμα πιο πολύ γιατί, 

"δεν είσαι ανόητη, ήσουν απλά αγείωτη" 

Κάποτε ήμουν συνδιοργανώτρια σε ένα σεμινάριο, και έπρεπε να ταξιδέψω σε μια άλλη πόλη για πολλές μέρες. Πήρα την άδεια της σεζόν  από την βασική μου δουλεία, τότε ήμουν διευθύντρια σε ένα σπα. Σε αυτό το σεμινάριο συμμετείχε και μια γυναίκα από την Γερμανία, που είπε τότε θυμάμαι οτι βρήκε το σαιτ μου και διάβασε αυτά που έγραφα και γι' αυτό συμμετείχε. Αυτό το σεμινάριο δεν είχε βέβαια καμία σχέση με αυτά που έγραφα στο σαιτ μου. Εγώ από αυτό το σεμινάριο πήρα κάτι ελάχιστα χρήματα για κάτι θεραπευτικά μασάζ που πρόσφερα,  δεν πληρώθηκα την άδεια που πήρα από την δουλειά μου, και απλά ήταν για μένα σημαντικό να είμαι εκεί και τότε αυτό το ονόμασα αφοσίωση. Μετά από κάποια χρόνια και όταν πια είχα τέτοιου καλέσματα για να μπω πιο βαθιά στην δύναμη μου που επηρέαζαν την ζωή μου με πολύ άσχημο τρόπο, και δεν μπορούσα να τα παραβλέψω , η σχέση μου με την άλλη γυναίκα που διοργάνωνε αυτό το σεμινάριο διαλύθηκε, αναδεικνύοντας μια πολύ βαθιά και άσχημη καρμική σχέση. Χρόνια μετά, κοιτάζοντας τον εαυτό μου από απόσταση, αγκαλιάζοντας τον του είπα, "δεν ήσουν ανόητη, ήσουν απλά αγείωτη".  

Κανείς δεν μπορεί να αποφύγει την μεγάλη μαθητεία της ζωής στη Γη και ότι αυτή συνεπάγεται, σαν ένα ταξίδι ενθύμησης, θεραπείας και συνεχής ολοκλήρωσης και επιστροφής. Πιστεύω οτι πάντα εμπεριέχεται πολύ και βαθιά αγάπη στις κοντινές μας σχέσεις και σε οτι αποφασίσουμε να κάνουμε, απλά όταν υπάρχουν μεγάλα και κρυφά θέματα που σχετίζονται με την δύναμή μας, τότε γίνονται πολλοί και συνεχόμενοι ασυνεηδητοι συμβιβασιμοί, μέχρι να βάλουμε ένα τέλος και τότε βλέπουμε "τα σύκα από την σκάφη" που λένε στην Κρήτη.

Υπάρχουν άνθρωποι βέβαια που ζουν διαιωνίζονταν τέτοιες καταστάσεις, αισθανόμενοι πολύ μικροί, η χωρίς ιδιαίτερη αξία, αφού έχουν βάλει τους σημαντικούς άλλους πάνω σε απυρόβλητους θρόνους. Πολλές φορές δεν ξέρουν πωσ είναι καν να ανήκουν εαυτό τους, και είναι πιο εύκολο να ανήκουν σε κάποιον άλλο. 

Στην ζωή μου δεν είχα μόνο αυτή την πρόκληση, είχα πολλές διαφορετικές τέτοιες προκλήσεις, άλλου μήκους και βάθους που ήταν ανάλογες με τα πνευματικά καλέσματα που είχα κάθε φορά να μπω σε άλλο επίπεδο δύναμης και ηγεσίας, και συνάμα γείωσης όλης αυτής της ενέργειας σε πρακτικό επίπεδο στη ζωή μου, σαν αφθονία και νέα δημιουργία, σαν χαρά και ελαφρότητα.

Τα πράγματα δεν είναι πάντα τόσο απλά,...Κάποιες καταστάσεις παίρνουν πολύ καιρό και να τις αντιληφθούμε και να βρούμε το κουράγιο να τις αλλάξουμε, γιατί θα πρέπει να έρθουμε σε σύγκρουση όχι μόνο με το άλλο άτομο αλλά και με τον εαυτό μας. Στους κύκλους γυναικών  που δημιουργούνται μέσα από τα εκπαιδεύσεις μου,  φανερώνεται και αναδεικνύονται  πολύ έντονα τραυματικά επίπεδα, σε σχέση με την δύναμη, και τον σκοπό της ζωής τους. Αυτά τα τραύματα και οι όρκοι που δημιουργήθηκαν από άλλες ζωές πολλές φορές είναι τόσο βαθιά που μια γυναίκα θα έκανε οτιδήποτε για να μην αγγίξει τον πόνο που κρύβεται εκεί.

ΚΑΙ ΑΣ ΜΕΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΆΝΤΑ ΤΟ ΘΥΜΑ μιας κατάστασης. Και ας μην είναι ποτέ στην δυναμή της.

Και έτσι ενώ μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης είναι η απελευθέρωση και το σπάσιμο  τραυματικών ενεργειών και δομών, άλλη τόση έμφαση δίνεται στην ενσωμάτωση και στην γείωση της ενέργειας στο φυσικό σώμα και στην καθημερινή ζωή.

Αν δεν δεχτείς τη δύναμη και το Φως σου, τότε πως θα το ενσωματώσεις. Πως θα το γειώσεις? Η ενσωμάτωση των ενεργειών και των επιγνώσεων που γίνεται μέσα από την πνευματική εξέλιξη είναι στην ουσία αυτή η κεντρομόλος δύναμη εσωτερικά που διευρύνει την ουσία της αγάπης σου και που σε κρατάει να πατάς δυνατά στη Γη. Μέσα από αυτήν την ζωντανή και παλλόμενη συνείδηση είναι που χτίζεται αυτό το μέτρο εσωτερικά που σου δίνει την σωστή κρίση και την σωστή θέαση των πραγμάτων, των ανθρώπων και τον καταστάσεων. 

Η φράση "έχω την θέση μου" είναι ένα τεράστιο πράγμα. Και μπορεί να νιώσεις ότι την έχεις αλλά όταν πραγματικά θα κάτσεις εκεί, θα έχει μεγάλη διαφορά.. Μέχρι τότε μπορείς να έχεις όποια θέση νομίζεις, και να την ονομάζεις όπως θες.

Καλή γείωση..

Με αγάπη, Αλινέα